Intro..part 2

Nobyembre 29, 2008

Siyempre una sa lahat eh magpapakilala muna ako. Ako po si Jess Christian D. Ramirez isang mag-aaral sa Philippine Science High School at sa kasalukuya’y nasa ikatlong taon. Nais kong magpakilala ng pormal syempre naman at dahil sa mga tagasubaybay kayo ng blog kong ito eh malakas kayo sa’kin. Ayoko naman na pinagtataguan ko kayo kung anong tunay kong pagkatao. Di gaya ng ibang bloggers dyan na gumagamit-gamit ng pseudonyms at ano pang kalokohan. Ang gusto ko lang naman eh tapat na pagkukuwento yung parang sa barkada sa barkada pwera na lang kung di mo kilala mga kabarkada mo….Tsaka wala naman akong ginagawa o gagawin sa blog ko na ayaw kong harapin ang kaukulang responsibiidad…Di naman ako nag-aanunsyo ng sugalan dito o nagpopost ng porn kaya wala akong dapat itago.

Nga pala, mabalik tayo sa buhay ko….Naaalala ko yung isang pelikulang napanood ko…Di ko na maalala yung title pero may quote sya dun na parang ganito:” Kung sino ka sa high school eh kung sino ka sa buong buhay mo”. Labis akong nakakarelate dun sa quotation na yun. Pero maikuwento ko muna kung bakit. Kasi bago ako mapasok ng Phi Sci eh nag-enroll muna ko sa Manila Science High School. Actually, malapit lang yun sa’min. Lalabas ka lang ng looban tapos sasakay ka ng LRT papuntang U.N. Avenue or Pedro Gil. Kasi nagsimula yung klase namin ng June 5, 2006. Tapos ang saya saya ko. Siyempre galing sa elementary tapos biglang nag-High School sa isang prestihiyososng eskwelahan sa Maynila, ang taas ng ere ko nun. Nag-enjoy naman ako. Birthday ko kasi eh June 18, pero unfortunately or should I say fortunatey kasi di ko na kinailangang manlibre at Linggo naman ang b-day ko.Tapos nung kinabukasan June 19, tumawag sa bahay ang Phi Sci sabi eh inaaccept daw ako as scholar. Syempre nagtatalo kalooban ko dahil gusto ko ang Phi Sci. Pero nasa MaSci na ko at relatively masaya na rin naman. pero ewan ko nga ba at bakit ko natripang pumasok sa PhiSci? Samantalang ang puso ko eh nasa Masci parin hanggang sa ngayon. Siguro yung iba sa inyo eh di makakarelate kung bakit. Kung ikukumpara naman, eh mas malaki ang PhiSci at kumpleto sa gamit kumpara sa MaSci pero may mga dahilan kung bakit ang puso ko eh nandodoon pa rin at sa bawat sakay ko ng LRT eh parang ayokong tumingin. Kahit masilip lang ang eskwelahang yun eh di ko halos magawa. Siyempre bibitinin ko muna at magpapahinga muna ko para sa susunod eh mas masarap ang kuwentuhan natin di ba???!!!…

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s

%d bloggers like this: